Travel Mary Τravel!!!

Με αφορμή τη συμπλήρωση δύο χρόνων από το ταξίδι μου στη Τυνησία, το πρώτο εκτός Ευρώπης, θα ήθελα να αφηγηθώ μια μικρή ταξιδιωτική ιστορία από την επίσκεψή μου στην Καιρουάν ή Καϊρουάν, την Ιερή Πόλη της Τυνησίας. Λίγο πολύ όλα τα κράτη έχουν κάποιον προορισμό που συγκεντρώνει το ύψιστο ενδιαφέρον των θρησκευόμενων πιστών τους. Το μέρος αυτό στην Τυνησία είναι η πόλη Καιρουάν με το Μεγάλο Τέμενος. Μάλιστα η φήμη της πόλης ξεφεύγει από τα γεωγραφικά όρια της μικρής αυτής χώρας και φτάνει μέχρι τα πέρατα του Αραβικού κόσμου καθώς θεωρείται η τρίτη ιερότερη πόλη του Ισλάμ μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα. Εμείς ως σύγχρονοι αλλόθρησκοι τουρίστες δεν βρεθήκαμε εκεί με σκοπό το προσκύνημα αλλά τη σύντομη εξερεύνηση μιας πόλης που από το 1988 ανήκει στη λίστα των μνημείων της Ουνέσκο. Η παραμονή μας εκεί διήρκησε μόνο ένα πρωϊνό αλλά ήταν αρκετό να πάρουμε μια μικρή γεύση της ομορφιάς της και της ατμόσφαιρας μιας αυθεντικής αραβικής πόλης που ο δυτικός τ...

Κυριακή των Βαΐων, λίγο πριν τις 12 το μεσημεράκι, ξεκινήσαμε για το οροπέδιο του Φενεού και τη Λίμνη Δόξας στην Ορεινή Κορινθία. Η διαδρομή Κόρινθος - Κιάτο έγινε όπως συνήθως σε ρυθμούς χελώνας. Ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος ήταν αποφασισμένος να τηρήσει τα όρια ταχύτητας που ισχύουν σε κατοικημένες περιοχές την ώρα που στο αντίθετο ρεύμα τα διερχόμενα αυτοκίνητα έβλεπαν το δρόμο σαν πίστα ταχύτητας (τουλάχιστον έτσι μου φαινόταν εμένα τόσο αργά που οδηγούσα!). Οι ρυθμοί χελώνας συνεχίστηκαν και μετά το Κιάτο γιατί είχε συνηθίσει τόσο πολύ το πόδι μου που κάθε φορά που πήγαινα να πατήσω περισσότερο γκάζι είχα την εντύπωση ότι θα απογειωθώ!!! Διασχίσαμε, λοιπόν, τα χωριά του Δήμου Στυμφαλίας, (χωρίς να σταματήσουμε στο χωριό της χοληστερίνης, τη Στυμφαλία, όπου τα σουβλιστά γουρουνάκια περίμεναν τους επισκέπτες της Κυριακής), περάσαμε τις ανηφορικές στροφές της Καστανιάς και ξαφνικά βρεθήκαμε να αγναντεύουμε από ψηλά την ξακουστή, από αρχαιοτάτων χρόνων,...

Την Κυριακή το μεσημέρι ξεκινήσαμε για μια mini εκδρομούλα με άγνωστο προορισμό. Σε μισή ώρα ήμασταν στη πλατεία του Ξυλόκαστρου γιατί ο Παναγιώτης ήθελε να παίξει "Στοίχημα" (δεν φτάνει που έχουμε γίνει σπόνσορες σε κάθε διαδικτυακή στοιχηματική ιστοσελίδα θέλουμε να ενισχύσουμε και τον ΟΠΑΠ!!!). Αποφάσισα να κάνω μια βόλτα στην παραλία όσο θα περίμενα αλλά τελικά δεν τα κατάφερα! Με πήρε και με σήκωσε ο αέρας!!! Δεν πτοήθηκα όμως! Γύρισα στο αυτοκίνητο και διέσχισα σιγά σιγά την παραλιακή οδό απολαμβάνοντας τα κύματα να σκάνε με μανία στα βράχια της παραλίας! Από την ομορφιά του τοπίου με διέκοψε το τηλέφωνο του Παναγιώτη που μου υπενθύμιζε ότι είχε περάσει η ώρα και έπρεπε να περάσω από την πλατεία να τον πάρω! Αφού τσακωθήκαμε για το τι θα κάνουμε πήρα τον δρόμο για τα Τρίκαλα αγνοώντας την πρότασή του για καφέ στην παραλία! Κάπου στα μισά του δρόμου αποφάσισα ότι είχε έρθει η ώρα να επισκεφτώ το χωριό Μάννα για να δω από κοντά πως είναι οι Μηλι...